Een Martini wordt traditioneel geserveerd met een olijf als extra smaakmaker, maar er zijn gedurende de geschiedenis ook andere variaties ontstaan. Misschien uit noodzaak (de olijven waren 'op'), misschien uit creativiteit (altijd maar die olijven).
En dus was er ooit iemand die dacht dat een ingelegde ui, zeg maar een zilveruitje, een interessante Martini zou opleveren. De ontstaansgeschiedenis is behoorlijk vaag van de pickled Martini. Deze cocktail werd voor het eerst ergens tussen de jaren 30 en 40 van de vorige eeuw verzonnen in de Verenigde Staten. De huidige vorm werd opgenomen in David Embury's invloedrijke boek 'The Fine Art of Mixing Drinks' uit 1948, waarin expliciet een ingelegde ui als garnering werd aanbevolen. Sommige geruchten claimen dat de ingelegde ui in de Martini terecht kwam, omdat iemand dacht dat deze positieve effecten zou hebben op verkoudheidsverschijnselen.
Een zilverui geeft een aangenaam 'zuurtje' aan een Martini, terwijl het toevoegen van de olijf een aangenaam 'zoutje' geeft (sorry, ik weet dat zo'n woord in deze context niet bestaat, maar je snapt wat ik bedoel).
En nee, er hoort geen augurkje in een pickled Martini, zoals veel Amerikanen tegenwoordig geloven. Dat is heiligschennis.
Ingrediënten:
- twee delen gin (of vodka)
- één deel vermouth
- één zilveruitje
Bereiding:
- Giet alle ingrediënten in een shaker met ijs en schud tot dat alles goed gemengd is.
- Giet het mengsel door een zeefje in een martiniglas.
- Doe het zilveruitje aan een cocktailprikker in het glas.
No comments:
Post a Comment